فکر نکنم یادت بیاد

یادت بیاد اون لحظه رو

که اومده بودی تو این دنیا

اولین بار که چشماتو باز کردی

بی پناه بودی اون آغوش اول ، انگار امن ترین و گرم ترین جای دنیا بود

جدا شدن ازش آسون بود ؟ یادت نمیاد ، میاد؟

یادت میاد آدم من ؟

بعضی چیزا هستن

اونقدر اغوا کننده ان 

که انتخاب رو سخت می کنن

مرزهای واضح رو مبهم می کنن ...

احساسمو انگیخته کن

تا ذوقم طلوع کنه و بدمه 

و شکوه و شرافت آدمیتم رو برات بروز بدم

تا حالا من 

حالا وقت توئه 

وقت توئه که نظرمو به خودت جلب کنی

اغوام کنی 

روشنی تو تاریکی

طلوع خورشید پشت کوه

اون ابر پرآب تو خشکسالی یه کویر 

اون نگاه تو بی نگاهی

اون توجه تو بی توجهی

مهر تو بی مهری

خواسته 

آروم تو بی آرومی 

امن تو نبودن امن 

هی آدما

شرافتم رو نفروختم مثل خیلیا

آدمیتم رو نفروختم مثل خیلیا

هی آدما

آزاد بودم و آزادم

چیز خوبی رو ندیدمو انکارش کنم مثل خیلیا

بد بودم و بد بشم معذرت می خوام

هی آدما آدم موندم

زنده بودن و آدم نبودن چیه

دوست داریمو بهم نمی گی ؟

هی ، می خوای برای خودت چی کار کنی ؟

باورت نمیشه 

توی بسته در بسته رو دیدم ، بسته ای که توش دیده نمی شد

نمی دونی چه لطفی بود لطف خدا که توی جعبه هایی رو بهم نشون داد که توشون معلوم نبود 

گنجی هست پشت کوهی 

کوه انقدر بلند که کسی به قله اش نمی رسه

اما

اما وقتی کسی میره تا به گنج برسه 

هی بالا میره و بالا میره 

و یهو جوینده گنج میشه گنج پشت کوه

دست کسی بهش نمی رسه 

زندگی تو آسمونا انقدر مزه میده که نخوام مثل زمینی ها زندگی کنم 

تو هم اگر بیای اینجا می بینی یه ثانیه اینجا به تمام زندگی روی زمین می ارزه 

میشه شما رو آشنا کنم با آقای .... 

کسی می دونه اسم این آقا چیه ؟

انقدر گشت می زنم بینتون تا ...

ببینیم 

تا بیای بشی من که خودت بشی

مطلب ویژه امروز : کسی می دونه اسم این مرد چیه ؟

من حتی غیر از خودمم 

مطلب ویژه امروز ( زیبایی این مرد زمینی نیست ، جدا می گم ) : کسی می دونه اسمش چیه ؟

آدم 

تو یه اتفاق بزرگی 

اگر نیمکره های چپ و راست مغزشونو استفاده کنن خیلی خوب میشه ، نه ؟

بعضی ها نمی دونم چرا مثل یخ می مونن

اونقدر گوش دادم که همه چیز داره باهام حرف می زنه 

ازت این سوالو می پرسم شاید بعضی موقع ها

باورم داری ؟

اگر باورم داری چرا بهم اعتماد نمی کنی ؟

چرا چشم  هاتو نمی بندی ؟

تو راه خودت رو برو و ما هم راه خودمونو 

یه پرنده هایی رو دیدی هرچی می گی تکرار می کنن

دیدی بعضی ها رو هر چی می گی دستاشونو می برن بالا تکرار می کنن

آخه خدا تو رو آفریده این همه شعور کنارته ؟ یه بار نشنیدی حرفای ما رو ؟

اون پرنده که از روح خدا نداره 

تو که از روح خدا در تو دمیده شده

خدا تو قرآنش می گه هر چی تو آسمونو زمینه برای تو آفریده 

فکر نمی کنی شاید این همه دم و دستگاه یه هدف قابل قبول داشته باشه 

زود قضاوت نکن ، اگر کنارت بودم و تو لجوج نبودی چیزی بود که جواب بگیری 

بعد آخرش تو اینطوری نباش دیگه 

همینطوری تکرار می کنی ؟ 

فکر نمی کنی ، یکم فکر کن دیگه 

جایی که همه مردمش یه جور فکر می کنن کسی فکر نمی کنه . می کنه ؟

بعضی استادا تو دانشگاه ها هستن انگار مدرکشونو تو رشته از سر باز کردن مسئولیت گرفتن 

به جای درس دادن و یاد دادن دارن از سرشون باز می کنن

آخه می دونی چیزی که نفهمیده رو چه جوری یاد بده

همینطوری نمی مونه ، براتون برنامه ها داریم ، همینجا ، اون دنیا که دست من نیست 

حسابتون می رسیم رفقای از سر باز کن 

البته می دونی این یه شاخه آفت زده از درختیه که بیشتر شاخه هاش آفت زدن 

ریشه سست و مریضه 

مردم من نگران نباشید ریشه رو عوض می کنم و یه درخت از بهشت می سازیم 

وقتی که دانایی لازم برای حرکت رو پیدا کنم بلند می شم 

البته اگر بخواهید که نخواهید من از همه چیز بی نیازم 

همه ما می میریم 

با همه ادعاها و ...

چرا آفریده شدیم ؟

من یه آدمم ، مثل تو ، با وسوسه های تو ، با دردهای تو ، با نیاز های تو ، با فکرهای تو

پوست نازک و استخون شکننده ...

اما ما همه می میریم . چرا آفریده شدیم 

جواب سوالم رو می دونم اما دوست دارم تو هم بدونی چون وقتی بدونی ماجرا خیلی فرق می کنه 

همینقدر بهت بگم که از بالا تا پایین همه چی تغییر می کنه 

جوابش گفتنی نیست وگرنه بهت می گفتم ، حاملش من نیستم

می دونی قلب من واقعا می تپه 

وقتی مردم نمی دونم چی رو باید به تپش بندازم 

من تپنده ام 

ببینیم می بینی که چه جوری می تپم 

تپش ها به شمار میاد ؟

دیدی چقدر خنده داره

همه آدما می میرن 

منتظر باش میام پیشت 

میای شکارم کنی یهو شکارم می شی 

از بالای یه تپه میاد بالا

اینور تپه ان آدما

بالا میاد طوری که انگار پشت شونه هاش خورشید طلوع می کنه

انگار دو تا خورشید همزمان طلوع کرده 

که خورشیدی که هر روز درمیاد در برابرش کم نوره

از تپه میاد مثل یه ابر پربارون بعد از یه قحطی طولانی یا هوا توی بی هوایی

زندگی زنده میشه

مرد طلوع می کنه 

یه قطار برات می فرستم

از توی مه ها بیرون میاد و تو مه ها تموم میشه 

تو مسیری که تو می خوای میره 

تو جایی که می خوای

با رنگ و ساختی که دوست داری

تو تک تک کوپه هات برات چیزایی که دوست داری و می خوای رو گذاشتم 

مسافراش آدم ترین هان ، شریف ترین ها ، زیباترین وجودها و ستودنی ترین وجودها ، داناترین ها ، بزرگ های تاریخ آدمان ، بزرگی تو تاریخ گذشته و آینده نیست که تو قطارم نباشه 

ببین صدای قشنگش میاد

بهم مزه نمیده که من رو در حالی انتخاب کنی که تنها گزینه ات هستم 

تعداد کسایی که منو از بینشون انتخاب می کنی هر چی بیشتر باشه ارزش انتخاب تو برام بیشتر بالا می ره 

اشتباه نکن ، ارزش و مقام من ثابت هست و بری هستم از سنجش ، مقامم ثابته و سبحان کاملم 

اما اگر من تنها گزینه ات باشم  بهم مزه نمیده که انتخابم کنی ، دوست دارم همه باشن و ببینی و بعد انتخابم کنی

اون موقع بهم مزه میده ، تعداد کسایی که منو از بینشون انتخاب می کنی هر چی بیشتر باشه 

بهم بیشتر مزه میده انتخابت

اشتباه نکنی من بهت نیاز ندارم 

نمی دونم اگر زبون عربی نبود چه طوری معناهام رو برات کامل حمل می کردم 

دارم جدی می گم . واقعا نمی تونم قشنگترین عکستو انتخاب کنم 

مثل یه چشمه ام که می جوشه ازم

زندگی

من دور تو اردو زدم

هی

تو یه اتاقی گیرمون انداختن 

دلیلشو نمی دونم اما توشیم 

بیرون معلوم نیست 

بیرون مه هست و اونور تر معلوم نیست 

از اونور خبر دادن که بیرون اژدهاست ، بعضی ها می گن

نمی ترسم حتی به اندازه یه نسیم

اما حواسم هست

ترس خیلی بده ، نترس هیچ وقت ، احتیاط عاقلانه خوبه

ترس باعث میشه نتونی درست فکر کنی

من ضرر رو نمی خوام ، نه برای خودم نه برای هیچ کس دیگه 

اگر به خودت غلبه کنی فکر کنم بتونی رو همه چی غلبه کنی 

یه کاری می خوای بکنی باید انجامش بدی

خیلیا رو دیدم خیلی چیزا می خوان اما کاری نمی کنن 

این یعنی چی ؟

می دونما ، همینطوری می پرسم 

برای اینکه بهت اعتقاد داشته باشم و باورت کنم 

نیاز دارم خودتو باور کنی

به خودت اعتقاد داشته باشی

هر چقدر بیشتر و قوی تر باشی بیشتر

کی می دونه چرا اون تور انداز تورش رو می اندازه 

آدم 

چطور بهت بگم دوستت دارم

چطور بگم 

خیلی دوستت دارم

راهی هست تا بهت نشون بدم ؟

راستی آدم 

یه اقیانوس به داشتن یه غروب قشنگ تمایلی داره ؟

راستی آدم 

آیا شوق از رسیدن قشنگتره 

نکنه اشتیاق از رسیدن قشنگتره ؟

چند تا چیزبرام تعجب داره واقعا

برای گدا

مثل رگبار می مونن

به همون سرعت که میان میرن

به همون سرعتی که داغ میشن سرد میشن

کی میگه اژدها وجود نداره

من هر روز دارم باهاشون می جنگم 

من با استفاده از اون چیزی که در دولبه با مرزهای باریک گفتم باهاشون کار می کنم 

اژدهاها چه سواری ای می دن

نزار هیچ چیزی سوارت بشه ، تو سوار همه چیزت باش

احساست ، حس هات ، هر چیزی که داری

چون تو یه چیزی بالای همه چیزی 

بزرگتر از چیزایی هستی که داری

قدر خودتو بدون

من چیزی نمی خوام جز دوست داشتن تو 

می دونستی من یه جواهر سازم

یه عطر ساز

می دونستی بهترین جواهرای دنیا رو من می سازم

جواهرهایی که درخشندگی شون ابدی و اونقدر قیمتی ان که هیچ قیمتی ندارن 

من اون جواهرامو خیلی کم بیرون میارم

برای کسی که لایقش باشه 

یه بار ساختمش جواهرمو

برای یه نفر 

جواهرام از جنس قوس هستن

من چیزی رو تجربه کردم که هیچ آدمی جز من تجربه اش نکرد و نخواهد کرد تا ابد 

یک تجربه خاص که فقط من تونستم داشته باشم 

می دونی چیه اون تجربه ؟ زیاد سخت نیست 

من صاحب شهری هستم بی انتها

که قسمت های شهرم  هم غیب می شن و هم ظاهر

به اراده من 

برای هر کس قسمتی ظاهر 

و قسمتی غیب

من صاحب شهر بی انتهام

به تو همه شهرم رو نشون ندادم 

بخش هایی رو برات ظاهر کردم 

به کی نشون می دم همه اش رو ؟

آیا شهر من پایانی داره 

سوال اینه ؟ 

تو چی فکر می کنی ؟

شهر من کجاست یا شاید کیه ؟

شاید یه اژدها باشم که می خوام ادای آهو دربیارم تا گولت بزنم 

مواظب باش 

عجله نکنیا

شما انقدر قابل توجه هستید که نمی تونم ازتون چشم پوشی کنم

اصلا شوخی نیست

وجود رو می گم

خیلی از انسان ها حواسشون نیست با چی طرفن

خیلی جدیه

تعجب می کنم از آدما که چه راحت عمرشون رو تلف می کنن

ما که یه بار بیشتر زندگی نمی کنیم

اگر نمی میرید ، اگر استخوون قفسه سینه و جمجمه تو قبر نمی مونه و گوشتش نمی پوسه بگو

من با واقعیت زندگی می کنم 

برام مهم نیست تو در موردم چی می گی 

نمی گم که شب و روز و زندگی عادی و اعتدال رو رها کنی و همه چیزو مختل کنی

نه همه چیز رو داشته باش اما در کنارش در مورد این موضوع فکر و تحقیق کن که این همه قصه برای چیه

اجازه نده هرگز اعتدال از زندگی ات بیرون بره که من نمی خوام هیچ چیز خوبی رو از دست بدی 

ولی برام عجیبه چرا انقدر راحت می زارن این یه بار به این راحتی بگذره

از خودشون که یه دونه بیشتر ندارن 

مثل کسایی می مونن که می بینم سیل داره میاد 

و نشستن و دارن غذا می خورن 

من می گم غذا که واجبه ، باید بخوریم اما بیاد یه فکری هم به حال سیل کنیم 

نمی گم غذا رو رها کنیم 

اگر به موضوعی علاقه داشته باشم و بخوام بشناسمش

با سپاهم می رم دورش اردو می زنم و سالها نگاهش می کنم

زمان من گذشتنش فرق می کنه

اون میشه مرکز کره ای که من سطحشم و روش متمرکزم 

تو چهار ماه از یه پسر 8 ساله به یه مرد 1800 ساله تبدیل شدم 

زمانم خیلی زیاده 

دوست من من اینا رو نمی گم تا از خودم تعریف کنم 

می گم این راهیه که ما آدما می تونیم استفاده کنیم

یکی از راه ها

تو همه رو نگاه کن هر کدوم بهتر بود برش دار

من فقط جنسم رو می زارم 

در مورد اردو

من واقعا اردو می زنم 

اگر آدم یه کتابخونه باشه با هزار هزار قفسه و هزار هزار هزار کتاب 

من به همه قفسه هاش سرک کشیدم و حداقل یه دستی به کتاباش زدم

یا قصد دارم به اون چند تای مونده دست بزنم و بازش کنم و بخونم 

حواسم هست گرد نشینه روم 

نخ هاش رو نگه داشتم 

هیچ کدوم از قفسه ها خاک نمی گیره ، گرد نداره کتابخونم

من با مباحثه های منطقی ( باید یاد بگیری ) که ریشه در فکر درست و تحقیق و علم و ... داره بهشون دست زدم

با گفتگو و مناظره درست هست که جرقه ها میان و روشن می کنن

دیدی شمشیرها به هم می خورن جرقه میاد 

جرقه رو بگیری روشن می کنی 

یه نخه که به یه جای جدید می بردت 

دیدم کسایی رو که کتابخانه درون وجودشون انقدر گرد اومد روش که مدفون شد

انقدر دنبال زندگی رفتن که زندگی نکردن 

-----------------------------------------------

مطالب مربوط : 

من شب و روز دارم جرقه به کاه می زنم ، زندگی توی خودشه

وقتی شمشیرها به هم می خورن و جرقه ها میان

خیلی ها خیلی حرف ها می زنن

با زبون ها و با رنگ های مختلف

دوستان اجازه بدیم تا نتیجه همه چی رو مشخص کنه 

به قول دوستای قدیمی شاهنامه آخرش خوشه 

بزار پاییز بشه ، موقع شمردن هم می رسه 

دوست دارم صدای مدعی ها رو اون موقع بشنوم 

من خودم به شخصه هیچ ادعایی ندارم چون واقعا چیزی هم نیستم 

من اونقدر باهوش بودم تا بین هیچ چیز و همه چیز همه چیز رو انتخاب کنم 

از ما گفتن

یه بادی میاد همه رو می کنه 

به خودت دروغ نگیا 

یکی که بیشتر نیستی ، از خودت هم بیشتر که نداری

این یه بار هم میخوای سر خودت شیره بمالی

البته بلانسبت کسایی که اینطور نیستن 

کدوم بهشته که تکخوریه ؟

وا... ما که تو بهشت زندگی می کنیم ندیدیم بهشت تکخورها رو 

مخصوصا اونایی که کارشون راه میافته با بقیه کاری ندارن 

من تو بهترین نوع بهشتم اما طبقه های پایین بهشتو که رفتم ندیدم 

بهشتی به اسم بهشت تکخورها نبود 

مخصوصا اونایی که کارشون راه میافته با بقیه کاری ندارن و همه چی به نظرشون توجیه شده است 

تمام طیف ها رو پر کردم 

از سوز تا زوزه سنگین

تو همه لایه ها

پر

اگر زیبایی زن های زیبا 

لطافت نسیمی که شب به گردن و صورتم می خوره 

اون چشمای قشنگ

اون صورت های خواستنی

اون صداهای گوش نواز 

و ...

برای خودشون بود 

براشون فدا می کردم خودمو 

اما نه 

اون صورت زیبا پیر می شه ، چروکیده میشه ، می میره 

من ویترین رو تشخیص میدم 

از 

اصل

صاحب این زیبایی ها کیه ؟

این آدمی که پیر میشه یه نمایشگره

دقت کن 

اگر برای خودش بود می تونست جلوی زوالشو بگیره

پس وقتی اینطور میشه یعنی چی ؟

یعنی دستی به اون چیز نداره 

می دونی چرا موهاش سفید میشه ؟

دندوناش چرا دارن خراب می شن ؟

ا

نمایشگرش داره خاموش میشه 

متاسفم

اما متاسفانه 

من یکی از خوش سلیقه ترین مرد های تاریخ بشر و موجودات ذیروح هستم 

کسی می دونه این چرا انقدر خوشگله ؟

از آدم ها خواهش می کنم به خودشون نگیرن

اینی که من می گم آدم نیست 

هیچوقت از جلوی چشمام نرو 

باشه ؟

اگر یه روزی بخوام حال یه عوضی مردم آزار که دوستامو اذیت کرده بگیرم

جوری طرفش می رم

که قبل از اینکه بهش برسم از ترس بمیره 

اگر اندازه یه نقطه کوچولو روشنی تو قلبش مونده باشه

هیچوقت اینکارو نمی کنم 

من فکر می کردم آدم بالغ و آدم بزرگ زیاده

اما نه 

چرا انقدر کمه ؟

انگار همه بچه ان 

کوش آدم بزرگ 

آدم بالغ

یه stand alone pack

از آدمایی تعجب می کنم که در همه جعبه های بی مصرف رو باز می کنن

اما در گنج وجود خودشون رو باز نمی کنن

تا ببینن که چه چیزهای بزرگی درونش پیدا می کنن

چیزهایی که بیشتر از اون اصلا نیست 

فکر می کنی رگ خوابش چیه ؟

گولمو نمی خوره 

دیدی توی تاریخ یه اشتباه هایی دو بار تکرار میشه 

ببین قوم دوم و قوم های بعدی چقدر احمق هستن 

حساب کارو داشته باش 

خونه ای دارم که 36 تا اتاق داره

می تونی تو 35 تا اتاقش بری

در اتاق 36 امی رو بستم 

اونجا نری 

یه چیزی به همه آدم ها بگم 

از همون حضرت آدم که اومد رو زمین 

تا حالا و بعد حالا 

بهتره برای هم دیگه فیلم بازی نکنید

اینکه با هم خوب زندگی کنیم انقدرام سخت نیست

مشخص تر از مشخصه 

اینکه چطور درست زندگی کنید

آدم باشید 

لازمه کسی به من بگه تا ....

یه چشم منتظر رو منتظر نزارم 

حرمت دوستی رو نشکنم

و ...

آدما ....

ببین من اصلا هیچ کسی نیستم، مهم نیست کیم ، حرفش درسته دیگه گوینده اش چه اهمیتی داره جدا 

یعنی حتی می تونست این همه یادآوری هم نشه 

خود خدا هم گفته : ما هو الا ذکر للعالمین

یعنی جز یه یادآوری نیست برای دو عالم

ببینید چقدر خودتونو سر کار گذاشتید 

چه طور خودمو اونقدر حقیر ببینم که اسیر یا خواهشگر یا کوچیک یه چیز کوچیکتر از خودم بشم 

نه 

نه 

هرگز نه 

دیدی پشت دروغ قایم می شن

بیا فکرهای تو ذهنم و خلوت هایی که کسی نیست رو برای همه پخش کن

آخه تو کی هستی که بخوای منو بسنجی 

بیا بسنج

جز غبطه برات چیزی هست ؟

چطور خودمو انقدر حقیر ببینم 

که بخوام خودمو پشت یه دروغ قایم کنم 

انکار هیچ هنری نیست 

هیچ هنری

انکار هنر ناقص العقل هاست

مثلا وقتی در مورد س ک س صحبت می کنی می بینی دندوناشونو می زارن روی لب هاشون 

عده احمق دیگه وقتی در مورد فکر و روح و اندیشه و احساس و مرگ و دلیل خلقت 

دسته ای فقط روی ماده تمرکز کردن و بخش فکر و روح و مرگ و ... رو انکار می کنن

دسته ای هم فقط روی بحث های روحانی و ... و تعادل رو از دست دادن 

من می ایستم همینجایی که هستم 

هر دو دسته ناقص العقل برید ببینم به کجا می رید

دسته اول مگه شما نمی میرید ، چرا انقدر احمقید که واقعیت رو انکار می کنید 

هنری نیست انکار کردن 

باعرضه اونیه که یه برداشت واقعی  از کل ماجرا داشته باشه و  بعد یه حل درست 

دسته دوم شما هم که خودتون رو انکار می کنید ، شما هم دست کمی ندارید ...

شما رو دوست ندارم ، دارید وانمود می کنید به چیزی تا از مزایای اون بهره مند بشید ، شما همونایید که تو کلاس ها از روی حل المسایل مسئله هاتونو کپی می کردید . عادت دارین به کپی های بدون فهم 

اینها ناقص العقل هستن 

از ما نیست کسی که اینجا رو فدای اونجا یا اونجا رو فدای اینجا کنه

تو اگه بخوای خیلی راحت این دنیا ، اون دنیا و هزار تا چیز دیگه رو با موفقیت پشت سر می زاری 

بیرون باش از اون وجود ضعیفت ، بیا ، قوی باش ؛ ببین منو 

یعنی نمیشه این دنیا ، اون دنیا و ... روی هم رفته یه چیز بگیری ، سخت نیستا

به خودت اعتقاد داشته باش ، تو روح خدایی

دنبال علم باش 

علم دونستنه 

همه چیز خیلی آسونه 

خیلی 

خوشحالم که بدنی هست

جسمی 

ابزارهایی

قدرت هایی 

قوت هایی

که بروز صورت بگیره 

ممنون

می فهمم دارم چی می گم

تو که نمی دونی چی می گم چرا در مورد موضوعی که نمی دونی حرف می زنی تو فکر خودت . هان ؟

من سال آخر دانشگاهمو می خوام تا آخر عمرم ادامه بدم

یه مساحتی رو فرض کن یا یه حجمی رو 

از مربع های یک در یک تشکیل شده 

تعداد مربع ها نامحدوده و همه جا رو پر کرده

تو همه طرف

چیزی که من به تو گفتم از خودم یه دونه از مربع ها یا به صورتی فنی تر حتی یکی از مکعب ها نبود

نبود

حتی یه دونه از مکعب ها نبود 

من برات مثال زدم و هیچ وقت چیز روی کاغذ نمی تونه مفهوم رو اونطور که هست برسونه 

حامل شاید باید قویتر باشه 

می دونی چرا حرف های دسته ما جوریه که یه افق نداره

می تونی تو بیشتر مسیرها ازش استفاده کنی

چون ما توی کنج و طاق داریم حرف می زنیم ، مجرد مجرد

منفک از عامل ثانوی

در دورترین فاصله

و به همین خاطره که تو می تونی تو لایه ای که توش هستی و تو اون چیز خاص برداشتتو بکنی

یه پرتو که تو کنج باشه همه لایه ها رو پوشش میده

قبلا هم گفته بودم جهان از لایه های موازی متناظر تشکیل شده

الامور الاشباه ، یادت اومد ، ندیده بودی ؟

الان یه دونه از این نوع رو بهت می گم

تو اگه بدونی داری چی کار می کنی

کار اشتباه نمی کنی

چون تو نمی خوای به خودت ضرر بزنی

چطور بود ؟

می بینی منو توی طاق

ببین چشمامو

من چیزی نیستم ، هیچ چیزی

اما یکی هست که کنارمه

عجیبه

هر چی به این آدم نگاه می کنم

می بینم هیچ چیزی نیست  ، می دونی

هیچ چیزش برای خودش نیست ، عجیبه اما ... توضیحات منطقی ای داره کل ماجرا که قبلا همین جا گفته شد

یه سوالی هست برای من چرا همه می گن اینکارو بکن

اونکارو بکن

چرا کسی نیومد بگه برای چی ؟

از این بترس ، از اون بترس ، وعده به این ، وعده به اون

من شک ندارم که همه چیزایی که می گن وجود داره و اتفاق می افته

اما کسی هست بگه که اصلا چرا ما آفریده شدیم یا چرا اصلا ما الان روی زمینیم

مگه ما عقل نداریم . مگه ما شعور نداریم

کسی چرا نمیاد اون دید رو بده به یه موجود با شعور

تا اون کار رو برای همیشه انجام نده

می دونی ، یکم به عقل کل جمع آدما دارم شک می کنم ، کسی فکر نمی کنه توی آدما

مگه ما ماشین حرف گوش کنی هستیم

همه اومدن و گفتن ...

چرا یکی به ما یه دورنما از خودمون نداد

از اول تا آخر ماجرا

( اینها رو گفتم نه این که نبود ، می دونی من گشتم و همه چیز بود .... اما انگار کنار گذاشته شده بود )

می دونی من دنبال جواب ها رفتم و همه به دستم رسید ، می دونی خوب جواب ها رو خدا میده و خوب بله همه جواب ها رو خیلی قشنگ پیدا کردم و چقدر ممنونم

امادر مورد سوالی که در ابتدا پرسیدم

می دونی تنبل بودن ، تاجر و ترسو

صورت مسئله رو پاک کردن  ،خود بزرگشون رو انکار کردن ، ترسیدن ، طمع کردن و ...

از فرض های ساده کننده استفاده کردن و به قول خودمون خواستن میانبر برن ، خدا قضاوت می کنه

جواب اینه که ظاهرا موجود فکر کننده و دارای روح بزرگی نبود به غیر از اونایی که خبر آوردن

همه برای رسیدن به بهشت صورت مسئله های آسون رو انتخاب کرده بودند

می دونی سریع از جواب های ساده استفاده کرده بودند

تا برسن ، می دونی خط هاشون رو پر نکردن ترسوها و تاجرها

اینا همونان که تو امتحانا جواب سوال ها رو حفظ می کنن

آخ آخ اگه سوال ها عوض بشه 

کجان کسایی که درس ها رو بفهمن

از رو دست بقیه ننویسن

خوب دارم صورتت رو رنده می کنم مرد کوچولو

من لزومی نمی بینم برای وجود خودم از موجودات ناتوانی که حتی قادر نیستن مرگ رو مهار کنن اجازه بگیرم

به هیچ موجود ناتوانی هم جواب پس نمیدم

اونی که نداره دلش می خوادا

از کسایی که در قسمت های عقب تخته برای ترجمه اینا میان تشکر می کنم

مواظب فروشنده های چرب زبون باش

آدم تو نقاش نقش خودتی

تو مدرسه بچه های سرایدارو دیدی

آدمایی الان روی زمین هستن که دست تو جیبشون کنن هزار تا بهشت برات بیرون میارن

وانمود نکن

وقتی خواستیم آدم رو خلق کنیم

نگاهش کردیم

محمد رو می گم

چه چیزی بود 

می دونی 

انقدر محشر بود که می تونستی بر اونایی که بی وفایی کردن چشم پوشی کنی

من 

خود من که الان دارم برات اینو می نویسم

هر موقع می شینم فیلم زندگی اش رو نگاه می کنم 

می دونی 

دوست دارم زندگی اش رو هزار بار ببینم انقدر قشنگه

مثل یه صدایی می مونه که کهنه نمیشه یا ...

اونیه که دل می خواد

می دونی محمد یه چیزی بود که دوستش داشتم 

خیلی محدود شد چیزی که می خواستم بهت بگم تو این کلمه ها 

مواظب باش ممکنه با پنبه گوشاتو ببرم چون من فقط این مدلو بلدم

این به ما چه هاشون این کار رو دستشون داد

سالها قبل و نسل ها قبل یکی گفت به من چه و از همون جا شروع شد

قل خوردن و قل خوردن اومدن اینجا

کلکم راع رو یادشون رفته

کلکم مسئول عن ... رو چی ؟

اما ... 

راه حل هم هست 

ناامیدی هیچ جایی نداره ، حتی اندازه یه نقطه 

وقتی یه قدم می تونی به سمت بهتر شدن بری

یعنی بقیه راه رو هم می تونی با همون یه قدما بری 

شیطون چون خودش تو ناامیدی زندگی می کنه دوست داره همه رو به اونجای مزخرفی ببره که هست 

بیچاره ندار

در قفس اژدها رو محکم محکم ببند

یه کوچولو شل ببندی میاد بیرونا

اژدهاش وحشیه ، درو آروم باز می کنه یهو میاد بیرون

شوخی نداره 

آدمایی که فکر نمی کنن زنده ان ؟

انقدر زود می گذره که خیلی زود خودت همه چیزو می بینی

اگر عادی پیش بره

موها اول سفید میشه

بعد ...

کاش خودتو از بیرون خودت یکم ببینی

موی سفید که میاد 

انگار میگه سلام مرگ ، البته این مرگ پایین ترین مدل مرگه

چرا آدما دنبال برد و باختن

اونا مگه خودشون رو نمی بینن که اینهمه دارن 

تو می دونی اونا که این همه ثروتمندن چرا خودشونو نمی بینن ؟

اونا که به چیزی احتیاج ندارن 

خودشونو چقدر ارزونو به قیمت های پایین می فروشن

عجب

اگر می دونستن چی هستن

آدما هیچ وقت خودشونو انقدر ارزون نمی فروختن

بعضی از این مجری های تلویزیونو دیدی چقدر دروغگو ان 

می گن سلام به بینندگان عزیزتر از جان

یعنی واقعا برای اون مجری ما عزیزتر از جانش هستیم ؟

یکی نیست این موجودات پست و حقیر رو از این منبر دلقکوار بیاره پایین 

مگه اینجا سیرک دروغگوهاست 

تو داری برای کی زندگی می کنی ؟

برای مردم ، برای اون ، برای این ، ....

من دارم برای خودم زندگی می کنم

حداقل وقتی مردم حسرتش رو نمی خورم که چرا طوری که دوست داشتم زندگی نکردم

برای خودم دنبال راه درست می گردم 

زندگی من مثل ساندویچیه که گوشتش زیاده و سسش به اندازه

نه مثل زندگی بعضی ها که همش شده سس و گوشتی در کار نیست

من یه جاهایی تو زندگی از کنارت رد می شم 

تو از کنارم رد میشی اما این منم که از کنارت رد می شم 

می گذری

همه چیز می گذره

اما اون چیزایی که به یاد میاری از منه

اون آخرین دستی هستیم که روی شونه ها میره

مچ بعضی ها رو می گیریم

و بعضی قلب ها رو آروم می کنیم 

ما آخرین نقشه ایم 

اونی که غالب میشه

بازی جوری پیش میره که اون می خواد

و تو فکر می کنی اشتباهه

اما مهره هاشو رو می کنه 

و می بینی که از کنار ظاهر می شن 

و اونه که غالب میشه

داستان موسی رو به یاد داری 

فرعون ، آسیه و ...

یوسف رو ، چاه رو ، ... و آخرش

از این داستان ها زیاد داره توی اونی که در زمین ازش می بینی 

صبر کن ، مهره ها رو ببین 

به زودی بهتر می بینی 

من نوشته هاتونو می خونم

فکرهاتونو می شنوم

بعضی هاشونو دوست دارم :

مثل این که یه آدمی به یه آدم دیگه گفت تو یه گوشه :

(( باز هم میگم من عاشق دست های مهربونتم حتی اگر ترک خورده باشه ، انقدر بوسش می کنم تا خوب شه ))

من دوست دارم کسی که اینو گفته ، میارمش به بهشتم

من تو چشمای تو زندگی می کنم 

کسی که اینو بفهمه خیلی خیلی ...

تویی که اونجایی 

و داری می خونی نوشتم رو 

و نفست رو نگه داشتی و پلک هات دیرتر به  هم می خورن

تویی که اونجایی 

اون کنار

اگر نفست کند شده و ستایش گر این وجودی

دلیل نمایش من به تو اینه 

که تو ...

بزار بگم

تویی که یه چیز شاهکار رو تشخیص میدی

یعنی تو خودت هم می تونی بزنیش

تو هم می تونی شاهکار باشی

من اومدم تا تو هم ببینی و شاهکارتو بزنی

شاهکار خودتو

همین که خدا تو رو آفریده کافیه که یه شاهکار باشی 

بهتر بگم بخوای که باشی

تایید خدا تیکی هست که بدون اون هیچ کاری انجام نمیشه 

الان که تو جایی هستم که هستم

اگر ازم بپرسی چرا اینجام

بهت می گم

چیزی جز لطف نیست

من چیم که بخوام به اینجا برسم 

به خودش قسم که فقط لطف خودشه 

به خودش قسم

بدون یه کوچولو از چیزی دیگه 

به خودش قسم فقط لطف خودشه

می شنوی صدامو کسی که داری این فکرم رو می خونی

فکری که سوارش کردم تو این کلمات تا با کلمات به فکر تو برسه 

تویی که داری می خونی و فکر می کنی 

می بینی باد چه قدر خنکه

باد یه جا جمع نمی شه

یه جا که گرم و پر می شه 

یه جا که سرد و خالی

میاد و گرما رو پخش می کنه 

تا همه جا یه جور بشه 

حرف خدا رو گوش می کنه 

زکات هوا رو میده 

تا تمیزش کنه

باد خنکه 

منم باد رو دوست دارم 

ببین

تو هم هیچ فرقی با بقیه نداری ها

بدنت میره زیر خاک

خودت میای پیش ما 

منم یکی مثل تو