بیکارم

و چقدر از بیکاری بیزارم

کاش کاری جور می شد تا انجام بدم

از بیکاری بیزارم

به قول دوستمون داوینچی inaction saps the vigour of mind

درست گفته ، تاییدش می کنم

راستی براتون گفتم از مجلسی که چند شب پیش داشتم

از دانته و شکسپیر و حافظ دعوت کردم تا عصر بیان توی قصرم 

عصر اومدن پیش من 

گفتیم و خندیدیم . انگار همه مون داشتیم یه چیزی می گفتیم . هر کدوم روی سریر خودمون بودیم ؟

متقابل شاید ؟

هان ؟

من براشون از چیزهای جدیدی گفتم که فهمیدم 

ما همیشه دور هم جمع میشیم همینطوریم 

یه سری حرف هایی می زنیم که هر چی در موردش حرف می زنیم انگاری یه چیزه ها 

ولی تکراری نمیشه 

عجیبه که همیشه تازه هست 

قشتگترین چیزی که توی ما می دیدی بی ادعایی مون بود 

چون چیزی هم نبودیم

می زدیم سازی رو که هر چهارتامون رو مست می کرد و ...

نورش ملایم بود و گرماش به اعتدال ، رنگ هاش ثابت و واقعی و همه چیز واضح و واقعی

سرزمینهای من انتهایی نداره ،برای خود من ، دستم نیستن

( اونا فکر می کنن اینا دیوونگیهای یه مجنونه ، نمی دونن و نمی بینن خودشونو که چیزی ندارن ، چیزی که دستشون دادن رو با چیزی که برای خودشونه اشتباه گرفتن ، این چیزیه که دستشونه نه چیزی که دارن و واقعابرای خودشونه ، می گذره و واقعیت ها روشن میشه وقتی پرده ها کنار میره ) 

علاقه ای ندارم ، برام مهم نیست و اصراری هم ندارم و یه جورایی دوست ندارم خودم رو بی جهت خسته کنم تا باور کنی ، انقدر زود می گذره که خودت می بینی همه چیزو

یه سوال دارم ؟
استاد میشه جواب بدید
اون لحظه که من انتخاب کردم خودم بودم
یا اینکه شما بودید

جواب : ان ا... لا یغیروا بقوم حتی یغیرو بانفسهم

پس یعنی من بودم که اون انتخاب رو کردم ، درسته

استاد : بله ... من در درون اراده خودم به تو اجازه می دم اراده داشته باشی

خوب با این حساب یعنی من انتخاب کردم  ،درسته

استاد : بله ، درسته ، تو انتخاب کردی

یعنی خوشبختی من چیزی هست که مستحقش بودم

بله ، من گفته بودم ، جزا بما تعملون ، تو انتخاب کردی و زندگی ات رو تو اون انتخابت بردی 

امید چرا نمی کنی
بکن دیگه
پرواز کن

من : صبر کنید من هم اومدم
آره من هم اومدم ... آره دارم پرواز می کنم
دیگه بر نمی گردم زمین

امید مواظب باش
یه نفر هست می خواد برگردوندت پایین
مواظب باش
قدم به قدم می کشدت پایین
باشه ؟

من : باشه

داشتم راه می رفتم
دیدم پادشاه توی شهر یه اعلامیه پخش کرده
نوشته من شما رو بی نیاز می کنم از هر چیزی که بخواهید
ثروت شما رو نا محدود می کنم
از نوع شمردنی و ناشمردنی
هر چی بخواهید بهتون می دم
نامحدودتون می کنم
مثل خودم
شما رو جانشین خودم می کنم
از هیچ کسی کمک نمی خواهید
همه چیز رو خودم بهتون می دم
نگران هیچ چیزی نمیشید
از هیچ کسی نمی ترسید
هیچ وقت ناراحت نمی شید و نگران چیزی نیستید
و خلاصه اینکه از هر چی ناراحتی هست رها میشید
بزرگ بزرگ ، رهای رها
و ... هر چیز خوبی که به ذهنت برسه
اینا همه در برابر اینکه تسلیم پادشاه بشی
پادشاه زیباترین کسی بود که وجود داشت ، در واقع فقط اون هست
من دیدمش و عاشقش شدم
باهاش عهد بستم و تسلیمش شدم
الان از هر چیز خوبی که فکر کنی تا تهش رو دارم و البته بیشتر از اون
می دونی من حد و حصر ندارم
منو نمی تونی شبیه چیزی کنی
چون محدود می شم
من حد ندارم ... من گوشه ندارم
هیچ کسی نمی تونه به ما صدمه بزنه
ما همه رعیت های پادشاه هستیم
رعیت هایی که در واقع پادشاه هستیم

تو یه شهری بود
بیشتر مردم شهر کور بودن
مردم در حالی که شب بود می گفتن روزه
اونها داشتن شکم همدیگه رو می شکافتن و هی می خوردن به هم
من یه کتاب خوندم و فرشته ای اومد و بهم چشم داد
دیدم شب هست
بهشون می گفتم شبه
اونا به من می گفتن دیوونه
چون می گفتم شبه
در حالی که اونا می گفتن روزه ....
من دیوونه بودم
اما با چشم های باز و بدون شک می دیدم که شب هست
شب با نشانه هاش شناخته میشه
و با علامت هاش
با تاریکی
نه با حرف مردم
درسته آدم های عاقل؟

من توی یه قومی به دنیا اومده بودم
همه قوم ناراحت بودند
ما همه وقتی به دنیا میاییم کور هستیم
من هم کور بودم اما یه حسی من رو امیدوار می کرد به بینا شدن
می گفتند رهبر می بینه
چشم هام بسته بود
اما راهی که می رفتیم انقدر نا هموار بود
که احساس کردم رهبر ما هم مثل ما کوره
شنیده بودم کتابی هست
کتابی که اگر بخونی چشم دار میشی
رفتم و کتاب رو پیدا کردم
خوندم
و حالا خیلی خیلی برام واضحه
که قوم من خیلی هاشون کور هستند
همینطور کسی که داره راهنماییشون می کنه
اونها هنوز ناراحت هستند
چون کسی که راهنماشون هست خودش کوره
کتاب هنوز هست
زلال زلال
سیرابت می کنه
سیراب سیراب

ناراحتی چیه ؟ : ناراحتی خوبه اما نه برای همیشه

شنیدم که مدت هاست پنهانی . می دونی . من دوستم . نزدیکم .
تو که کوکی
تا حالا ازت کسی خواسته بیای و بقیه رو هم کوک کنی
تو نزدیک تری
بیا دیگه
چرا نمیای . بیا و کوکمون کن ... کوک کوک
ظاهرا تو سقفت بالاتره ...
بیا و کوکمون کن
من همینم که دارم باهات حرف می زنم
همین همین
بیا دیگه
چرا نمیای
میخوام زودتر بفهمم چیه اون گل اصلی سرسبز بی علف هرز
راستش رو بگم زودتر می خوام به محبوبم برسم
زود بیا
من عجله دارم
دارم راستش رو بهت می گم
خیلی عجله دارم
نزدیکش شدم اما بیشتر نزدیک شدن خیلی مزه می ده
منتظرتیما
نمیای؟

به دنبال مجسمه ای بودم که شنیده بودم هر کسی بهش دست بزنه جاودانه میشه
به شهری رسیدم که می گفتن مجسمه اونجاست
پیشگو بهم گفته بود که اون شهر پر از مجسمه های جعلی هست و بهم گفت مواظب باشم که گول مجسمه های تقلبی رو نخورم
اون بهم یه چکش داد که می گفت هر موقع به مجسمه رسیدم به سر مجسمه بزنم و اگه شکست بدونم که تقلبیه  ظاهرا خیلی ساده به نظر میومد
اما پیشگو این رو هم بهم گفت که اگر تو باور کنی که این مجسمه بدلی ، اصل هست دیگه مجسمه بدلی نمی شکنه
خلاصه اینکه وارد شهر شدم
کوچه های زیاد و تو در تویی داشت
پر بود از آدم هایی که اومده بودن دنبال مجسمه اصلی و در بین راه با مجسمه های بدلی مشغول شده بودند
هر کدوم یه گوشه ای با یه مجسمه ای مشغول بودن ، اون ها باور کرده بودن که اون مجسمه بدلی ، اصل هست . اما خوب ...
آدم های خیلی معروفی توی اون کوچه ها بودن ، از همه زمان ها
خلاصه اینکه به هر مجسمه ای که رسیدم چکش رو یک بار امتحان کردم و خوب سرشون شکست
از مجسمه ها که دور می شدم برای نفر بعدی ای که وارد شهر می شد دوباره سرشون سالم میشد ، شهر خیلی عجیبی بود
خلاصه گذشت و گذشت تا رسیدم به میدون اصلی شهر
یه مجسمه بود که خیلی قشنگ بود
رفتم جلو
احساس کردم داره باورم میشه اون مجسمه اصله ... باور کنید که اصل بود
رفتم جلو و چکش رو زدم . سرش نشکست
طبق حرف پیشگو رفتم تا بهش دست بزنم تا جاودانه شم
اما یه لحظه یاد حرف پیشگو افتادم که گفته بود نباید باورشون کنی
به خودم اومدم و چکش رو زدم
بله این مجسمه هم بدلی بود و سرش شکست
ماجرا رو طولانی نکنم
مجسمه ای به اسم مجسمه اصل اونجا نبود
بعدها من جاودانگی رو جای دیگه ای پیدا کردم که البته داستانش رو براتون می گم
جاودانگی رو در سفری که با قالیچه پرنده ام رفته بودیم پیدا کردیم ، عقابم (( روهان )) هم تو اون سفر همراهم بود .

امید به حرف های من گوش کن
ماجرا خیلی بزرگ تر از اون چیزیه که تصورشو کنی
خیلی بزرگتره
تو می تونی چیزای خیلی بیشتری داشته باشی ....
بیشتر از هر بیشتری
هر چیزی که بخوای
من بهش گفتم چیزی من رو راضی نمی کنه
هر چیزی که بیشتر از بیشتر باشه
دستهام رو گرفت و برد جایی که تا اون موقع نرفته بودم
و اونجا رو بهم نشون داد
اون چیزی بود که راضیم می کرد
حسی که از اونجا یادمه چیزی بود مثل
اینکه بی نهایت شده باشی